Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

IN DE KIJKER

Misschien heeft u ook eens  iets te melden laat het ons weten, we komen ter plaatse maken er enkele foto's van en voegen er een kleine tekst bij. Zelf mag u uiteraard ook u bevindingen door mailen naar  denachtegaal1953@gmail.com

Camiel Becu

Wat een verrassing.

Op de 1ste ledenvergadering van 2014 mochten we zeer vele leden verwelkomen. Het bestuur was enorm verrast van  uw aanwezigheid  en het deed ons plezier.

 

Heel uitzonderlijk mochten we Camiel Becu verwelkomen, op zijn kousenvoeten was hij ons lokaal binnengekomen en had plaats genomen tussen de andere leden denkende dat we hem niet zouden herkennen.

Wie Camiel was  zullen er weinigen onder ons geweten hebben, maar hij is de nog enige stichter in leven van onze vereniging. Een stille genieter die er ook bij was op de jubileumviering van 50 jaar.

 

Zoals ik reeds vermelde, Camiel, was een van de eerste leden van “De Nachtegaal”.
Bij de oprichting was hij erbij samen met de andere stichters en werd Amedè Verlinde verkozen als 1ste voorzitter. Eigenaardig maar Camiel is nooit toegetreden tot het bestuur van onze vereniging, bleef wel een trouw  lid, met andere woorden, hij was dus het 1ste lid van “De Nachtegaal” in 1953 na de stichting.

Camiel werd geboren in café “De Vos” te Sint-Kruis op 8 januari 1924 en was dus 29 jaar toen hij als stichter bij de “De Nachtegaal” kwam.

Zijn hele leven lang is hij al een vogelliefhebber, maar ook een zeer gewaardeerd palingvisser geweest en dit vooral langs het Boudewijnkanaal.

Het bestuur is dan ook zeer fier te melden dat we er dus nu 60 jaar later nog steeds een stichter van onze vereniging in leven is.

Van de gelegenheid gebruik makende hebben we ook nog Eugeen Lecomte (links)en Adolf De Mey (rechts), tevens aanwezig op de vergadering, gevraagd om samen met Camiel even te poseren.

Eugeen en Adolf zijn eveneens lid vanaf 1953 maar ter verduidelijking geen stichters.

 

Wij hopen jullie nog lang te mogen verwelkomen op de ledenvergadering.

                                                                                                          Het bestuur

Niet te gelovigen en toch waar



Een paar jaar terug bezorgde onze voorzitter Marc me een nestkastje en besloot ik het voor mezelf te houden en op te hangen in mijn tuin. Andere jaren had ik er een vijftal gangen inde tuin van mijn schoonouders, zijnde 4.000m² groot.

Na een juiste plaats gevonden te hebben, volgens mijn mening althans, was mijn verbijstering groot dat er geen enkele vogel interesse toonde voor het nestkastje, terwijl er in het gebuurte overal mezen te zien en te horen waren.
Het jaar daarop terug dezelfde vaststelling, weer niets, een ontgoocheling, een reden vond ik niet en stelde me de vraag, was het de schuld van de poezen in de tuin of was het de schuld van de aannemer die een nieuwbouw aan het zetten was aan de achterzijde van de tuin, of waren het mijn kanaries die te veel leven hielden in mijn tuinhuis. Een antwoord zal ik nooit krijgen.
Verleden jaar in april waren ze daar plotseling, de lang verwachte bezoekers, maar het bleef bij een paar dagelijkse bezoeken en na een weekje waren ze terug verdwenen, tot ik ontdekte dat ze bij me buren in zo’n supermooi gezellig aangekocht nestkastje hun stekje hadden gevonden. Dus weg alle twijfels van de poezen, kanaries en aannemer die nog steeds aan de bouw bezig was.
In de winter 2011 heb ik alle vogels die ik had verkocht evenals mijn kweekkooien en bijbehoorten gelet op mijn afwezigheid van een paar weken in april door een voorziene hospitalisatie.
Nu dit jaar in maart tijdens de eerste lentedagen was ik genoodzaakt mijn tuin een zeer grondige schoonmaakbuurt te geven toen mijn aandacht werd afgeleid naar het nestkastje. De mezen waren daar terug en veel actiever zelfs dan de vorige jaar.
Begin april wist mevrouw me te vertellen dat ze vermoedde dat er vogeltjes in het nestblokje op en aan vlogen met nestmateriaal.
Enkele dagen later vermoede ze zelfs dat het nestblokje bewoond was. Ik was uiteraard benieuwd wat er daar alle maal gebeurde,  maar vanuit mijn kamer in het hospitaal was het niet mogelijk om iets te zien.
De nieuwsgierigheid was echter zo groot dat ik vroeg aan mijn echtgenote om de wacht op te trekken in de tuin en eventueel foto’s’ te nemen van de gebeurtenissen, waarin ze dan ook lukte.
Voor mij was het overduidelijk, het waren pimpelmezen die op bezoek waren.
Terug thuis na mijn maand afwezigheid kon ik amper wachten om eens te gaan neuzen, ik liep nog op krukken en op een ladder kon ik zeker niet naar boven.
Dan maar de hulp ingeroepen van een buur en hem wat raad gegeven over de werking van mijn fototoestel en met de ladder op verkenning.
Na het bekijken van enkele foto’s kwam ik tot de vaststelling dat er geen eitjes inlagen in het nestkastje maar er reeds jongen zichtbaar waren. De gegevens die ze me vertelden klopten niet voor 100% zoals ik ze verwacht had, maar meer mogelijkheden had ik niet.
Op deze afbeelding zie je de jongen die reeds aanwezig waren, maar hoeveel kon ik echter niet achterhalen laat staan hoe oud deze al waren.
De ouder vogels vlogen allebei met voedsel rond op en af de ganse dag door, mensenschuw waren ze zeker niet. Op een avond roept mijn vrouw me om te zeggen dat er iets niet normaal leek. Ze had uit de grondklimop een raar vogeltje gezien die ook het nestkastje wilde bezoeken. Ze wist niet wat het was. De volgende dag ik terug op de uitkijk op mijn bank voor mijn tuinhuis, tot mijn aandacht viel op een winterkoninkje, best mogelijk dat die daar ook in de omgeving van de beukenhaag en de begroeiing daarrond ergens aan nestbouw hadden gedaan. Niets was minder waar, van zodra de pimpelmezen kwamen voederen en het nestkastje terug verlieten, zo snel kwam het winterkoninkje het nestkastje verkennen, eerst op het takje, dan eventjes piepen in het vlieggat en dan het vlieggat in, vlug had ik door dat het winterkoninkje ook met eten kwam aangevlogen. Zelf had ik dat nog nooit eerder gezien. De jonge vogels heb ik niet zien uitvliegen maar begin mei waren alle activiteiten plots verdwenen, geen pimpelmezen meer te horen of te zien ,geen winterkoninkje en geen jongen meer in het nest. De rust was terug gekeerd. Toch blijf ik met een vraag zitten, namelijk, zou de mogelijkheid bestaan hebben dat het winterkoninkje ook eieren gelegd heeft in het zelfde nestkastje, als de pimpelmees, met jongen als gevolg, ik zal het nooit weten, maar het was zeker het observeren waard.
Mijn jaren geduld waren dus zeker de moeite waard, nooit eerder heb ik zoveel plezier beleefd aan de bewoners van het nestkastje. Ik weet dat vele liefhebbers al jaren een nestkastje hangen hebben in hun tuin, zonder resultaat, wel ik zou zeggen de moed niet opgeven en erin blijven geloven.
Met ongeduld wacht ik al af voor volgend jaar.
                                                                                            Eddy Verlinde
                                                        Ondervoorzitter “De Nachtegaal Brugge”
Nestkastje Winterkoninkje op bezoek Mees op verkenning Winterkoninkje op bezoek

Boomnestkast

Als start van deze pagina zijn we terecht gekomen bij de voorzitter Marc De Coninck.
Wat de meeste onder ons reeds wisten is dat  Marc zijn hele leven werkzaam was bij de meubelfabrikant Bauwens te Beernem en in zijn vrije tijd met wat afvalhout soms mooie ontwerpen maakte.

Welnu, vorig jaar is hij begonnen  een nestkast te maken in een eiken boomstam. Het klinkt eenvoudig maar u moet eens op dat gedacht komen en het dan nog proberen te verwezenlijken.

Aan de hand van de bijgevoegde foto's is het mogelijk een idee te vormen hoe vernuftig zijn systeem wel in elkander stak.

Op foto 1 kan men duidelijk de boomstam zien met de vliegopening erin geplaatst, deze stam is geplaatst in zijn tuin. Niets abnormaal zal je maar denken, maar op foto 2 stel je vast dat een rechthoekig gedeelte (met de vliegopening) kan weggenomen worden. Men ziet  duidelijk de open ruimte die in de stam is uitgesneden zo groot als de binnenruimte van een nestblok voor mezen. Aan de voorzijde van de uitsnijding onderaan, kan je merken dat er vogelgaas is aangebracht  om te voorkomen  dat het nest met de eireren of vogeljongen er zouden uitvallen. Foto 3 toont nog eens duidelijk het voorfront dat verwijderd is van de nestholte in de stam.

Marc is vandaag zeer gelukkig met zijn verwezenlijking en werd daarvoor in 2010 uitermate beloond. Zijn boomstam werd reeds twee maal in beslag genomen door mezen, de eerste keer een nest van 7 jongen nu  eind juni  opnieuw bewoond maar op  resultaat moeten we eventjes wachten.

                                                                                                                     De redactie

Foto 1 Foto 2 Foto 3